W codziennym życiu przedszkola często szukamy rozwiązań, które nie tylko uczą, ale przede wszystkim budują emocje, relacje i poczucie bezpieczeństwa. Dlatego coraz większą rolę w naszej pracy odgrywają działania terapeutyczne oparte na kontakcie ze zwierzętami – naturalnym, spokojnym i niezwykle skutecznym narzędziu wspierania rozwoju dziecka.
Nasza przedszkolna „drużyna terapeutyczna” właśnie się powiększa. Obok dobrze znanego dzieciom Miodzia pojawia się Józia – młoda suczka, która dopiero przygotowuje się do roli psa terapeutycznego.
To moment szczególny, bo proces szkolenia psa to nie tylko nauka komend. To przede wszystkim budowanie zaufania, spokoju i umiejętności bycia wśród dzieci. I właśnie tutaj pojawia się ogromna rola naszych przedszkolaków.
Dzieci – poprzez swoją naturalność, delikatność i uważność – pomagają Józi oswajać się z nowym środowiskiem. Każdy spokojny kontakt, każde pogłaskanie czy nawet sama obecność stają się elementem procesu terapeutycznego.
Z drugiej strony, dzieci uczą się czegoś równie ważnego:
- empatii i rozumienia potrzeb innych,
- uważności na emocje,
- budowania relacji bez słów.
To nie są zajęcia „dodatkowe”. To doświadczenia, które realnie wpływają na rozwój społeczny i emocjonalny dziecka.
Równolegle rozwijamy kolejny obszar wsparcia – hipoterapię. W tym kontekście ważną rolę odgrywa Ognik – nasz przedszkolny koń, który znajduje się pod stałą, troskliwą opieką.
Hipoterapia to nie tylko jazda konna. To przede wszystkim:
- budowanie poczucia bezpieczeństwa,
- rozwijanie koordynacji i równowagi,
- wzmacnianie pewności siebie,
- praca nad napięciem emocjonalnym.
Kontakt z koniem działa zupełnie inaczej niż klasyczne zajęcia terapeutyczne. Jest bardziej naturalny, mniej „zadaniowy”, a przez to często skuteczniejszy w pracy z dziećmi – szczególnie tymi, które potrzebują czasu, by się otworzyć.
Ognik przygotowywany jest do pracy z dziećmi z najwyższą starannością. Dbamy o jego zdrowie, komfort i dobrostan, bo tylko wtedy może stać się realnym wsparciem terapeutycznym.
Przedszkole, które widzi więcej
Zarówno dogoterapia, jak i hipoterapia opierają się na jednym, bardzo prostym mechanizmie:
dziecko uczy się poprzez relację.
Wprowadzając takie działania, wychodzimy poza standardowy model edukacji. Nie skupiamy się wyłącznie na tym, „czego dziecko się nauczy”, ale także:
- jak się czuje,
- jak buduje relacje,
- jak radzi sobie z emocjami.
Bo rozwój to nie tylko wiedza. To przede wszystkim fundamenty, które zostają z dzieckiem na całe życie.
W tym wpisie celowo pokazujemy szerszy kontekst naszych działań. Jeśli chcecie zobaczyć, jak wyglądają konkretne momenty z życia przedszkola – zapraszamy do podlinkowanych materiałów z Facebooka, gdzie możecie zajrzeć do tych historii „od środka”.
